Dyslexie bestaat!

De laatste dagen is er naar aanleiding van de uitspraken van prof. dr. Anna Bosman veel beweging op het dyslexieterrein. Als men de krantenkoppen moet geloven zou dyslexie niet bestaan en zouden alle leesproblemen terug te voeren zijn op slecht onderwijs. Een extreme aanname die de leerkrachten die elke dag klaarstaan om hun leerlingen voor te bereiden op het functioneren in de geletterde maatschappij , enorm tekort doet, net als de leerlingen met dyslexie die enorm hard moeten werken om in deze maatschappij te kunnen functioneren.

Dyslexie is een stoornis waar de afgelopen jaren veelvuldig onderzoek naar is gedaan. Natuurlijk, er zijn nog de nodige vragen onbeantwoord. Maar vanuit wetenschappelijk oogpunt is er geen reden om te twijfelen aan het bestaan van dyslexie. De laatste jaren is er steeds meer aandacht gekomen voor de problemen die leerlingen met dyslexie ervaren. Onder andere de invoering van de vergoedingsregeling dyslexie in 2009 heeft ervoor gezorgd dat dyslexie meer op het netvlies is komen te staan. Veel verschillende partijen – o.a. onderwijs, zorg, ouders – zetten zich in om de ondersteuning aan leerlingen met dyslexie zo goed mogelijk vorm te geven. Ook wij proberen ons steentje bij te dragen met het ontwikkelen van protocollen, waarin we uiteenzetten hoe de signalering en begeleiding van leerlingen met leesproblemen en dyslexie in het onderwijs eruit kan zien. Met elkaar moeten we ervoor zorgen dat leerlingen met dyslexie krijgen wat ze nodig hebben: goed onderwijs, maar bij ernstige leesproblemen zeker ook erkenning van hun dyslexie!